Home Ervaringen “Sommige mensen die ik nu begeleid, heb ik vroeger samen mee gebruikt”

“Sommige mensen die ik nu begeleid, heb ik vroeger samen mee gebruikt”

Angela weet als geen ander hoe het is om op straat te leven, drugsverslaafd te zijn en iedere dag te vechten voor een veilig bestaan. Zeven jaar lang sliep ze buiten, in bushokjes en onder bruggen en moest ze stelen om aan geld te komen. Toen ze ontdekte dat ze zwanger was, besloot ze dat het zo niet langer kon en zocht Angela hulp. Sinds vier jaar zet ze zich volledig in om bewoners van Wonen Bonifatiusplein te helpen hun doelen te bereiken. Ze vertelt: ‘Sommige mensen die ik nu begeleid, heb ik vroeger samen mee gebruikt.’

‘Ik kwam voor het eerst met drugs in aanmerking door mijn toenmalige vriend’, vervolgt Angela. ‘Hij rookte cocaïne. Al snel ging ik hetzelfde doen en toen ging het bergafwaarts. Binnen drie maanden verloor ik mijn huis en stond ik letterlijk op straat. Ik heb echt op alle denkbare plekken geslapen, waaronder in bushokjes en onder bruggen. Het was iedere dag vechten om aan eten te komen, waardoor ik regelmatig de wet overtrad. Om mezelf in leven te houden natuurlijk, maar ook om aan middelen te komen. Wat ik allemaal heb gedaan, hou ik voor mezelf. Toen ik zo leefde was ik mijn eigenwaarde helemaal kwijt, maar nu heb ik hem terug en daarom ga ik daarover niet teveel in detail.’

Afkickkliniek

Een bijzondere levensgebeurtenis deed Angela besluiten te stoppen met het leven dat ze leidde. ‘Terwijl ik in detentie zat, kwam ik erachter dat ik zwanger was. Op dat moment dacht ik, zo kan het niet echt niet meer. Ik zocht hulp bij een afkickkliniek, waar ik dertien maanden heb gezeten en uiteindelijk bevallen ben van een zoon. Inmiddels heb ik ook een dochter en ben ik getrouwd.’

Diploma’s

Eenmaal haar leven op de rit, droomde ze ervan om te studeren. Maar een diploma halen leek niet mogelijk. ‘Ik maakte lange tijd gebruik van een uitkering en mijn recht op studiefinanciering bleek verlopen. Bezwaar maken omdat ik al die jaren verslaafd was, leverde niks op. Toen ik de kans kreeg om in een documentaire op tv te vertellen over mijn gemiste studiekansen, waren de reacties overweldigend. Een heleboel mensen hebben toen bij DUO geklaagd dat het belachelijk was dat ik geen tweede kans kreeg, waardoor ik de StuFi met terugwerkende kracht kreeg toegekend. Ik deed een MBO niveau 2-opleiding en haalde daarna ook mijn niveau 4-diploma.’

Ervaringsdeskundige

‘Na mijn opleiding ging ik bij Wender werken als medewerker wonen & welzijn,’ vervolgt Angela. ‘Vanwege mijn verleden kreeg ik de mogelijkheid om een studie te volgen tot ervaringsdeskundige, die ik met beide handen heb aangepakt. Maar toen ik de opleiding bijna had afgerond, ben ik gevraagd voor een functie als trajectbegeleider en gestopt met de opleiding’. Of ze het jammer vindt dat ze nooit als ervaringsdeskundige heeft gewerkt? ‘In eerste instantie vond ik dat wel jammer, want als ervaringsdeskundige ben je vooral een vertrouwenspersoon en als het ware een brug tussen de bewoner en begeleider. Nu ben ik de begeleider en moet ik vooral zakelijk blijven, meer afstand bewaren. Toch merk ik dat ik mijn ervaringsdeskundigheid nog steeds heel goed kan inzetten in mijn rol als trajectbegeleider’

Andere fase

‘Het is natuurlijk wel bijzonder dat ik sommige cliënten ken vanuit mijn eigen verleden, maar dat schept ook weer een bijzondere band omdat ik anders naar de doelgroep kijk. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat ik af en toe dwars door mijn cliënten heen kijk; ik zie gewoon dingen die een ander niet opmerkt. En ik kijk toch weer nét iets anders naar de doelgroep, dat maakt mij een mooie toevoeging aan dit team. Ik vind het belangrijk dat cliënten gezien worden als de persoon die ze zijn en niet alleen als hun verslaving. Ook al ben ik in een andere fase van mijn leven; ik voel me echt verbonden met hen. Juist de onbegrepen cliënten trekken mij enorm aan. Tuurlijk gebeurt er ook wel eens iets vervelends, maar de mooie momenten krijg ik energie van. Elke dag als ik naar huis ga denk ik “hier doe ik het voor”.’

Benieuwd naar meer ervaringsverhalen? Klik hier.

Jongerecoach Lucas Kamers met Kansen.
“Door Kamers met Kansen heb ik weer de ruimte om zaken op te pakken”

Iedereen zal het wel herkennen: naarmate je ouder wordt en nog thuis…

Lees de ervaring
Yücel
“Ik spoelde mijn biertje door de gootsteen en heb nooit weer een druppel aangeraakt”

Als je keer op keer de verkeerde kaart trekt, valt het niet…

Lees de ervaring
‘Het leven loopt niet altijd zoals gepland’

Ongeveer een jaar geleden kwam Sibe bij Wender terecht op een locatie…

Lees de ervaring
‘Ik ben weer de oude Carlie van vroeger’

Carlie heeft een bewogen jaar achter de rug, waarin ze samen met…

Lees de ervaring
Na 20 jaar heeft Raymond zijn leven weer op de rails

De 34-jarige Raymond heeft een turbulent leven achter de rug en dat…

Lees de ervaring
‘Ik hoop de kans te krijgen om als ervaringsdeskundige te werken’

Terwijl Bas in een blauwe trui en met gestekeld haar gaat zitten,…

Lees de ervaring
Vrijwilliger Annette: ‘Ik krijg kippenvel als ik het zo zeg, want ik gun die jongere gewoon het beste’

Ergens halverwege 2020 werd een hobby opeens weer razend populair: puzzelen. Middenin…

Lees de ervaring
Samenwerking als sleutel naar een eigen plek

Met twee grote tassen vol spullen loopt Jesse de kamer binnen. Stralend…

Lees de ervaring
Remco krachtverhaal
“Het contact met mijn kinderen herstellen, dat is prioriteit nummer één”

“We konden niet echt op vakantie, mede omdat mijn moeder in die…

Lees de ervaring
Tabitha MOED
‘Op de dag dat ik bij hem introk wilde hij het al uitmaken’

Voor haar relatie verhuisde Tabitha van Den Haag naar Groningen. Op de…

Lees de ervaring