“Mijn ervaring wil ik gebruiken door anderen te ondersteunen in hun reis naar herstel”

‘Ik denk dat je krijgt wat je aankan en dat alles gebeurt met een reden.’ Met die overtuiging blikt Anita terug op de zware periode die ze achter zich heeft gelaten. Na jaren van ernstig huiselijk geweld, middelenmisbruik en manipulatie, staat ze nu op het punt om een nieuwe fase van haar leven in te gaan. ‘Ik wil van iets negatiefs iets positiefs maken,’ zegt ze vastberaden. ‘Als ik maar één persoon kan helpen, dan is het voor mij al de moeite waard.’

Op dit moment is Anita druk bezig met het inrichten van haar nieuwe woning. Na anderhalf jaar in de vrouwenopvang gaat ze binnenkort met haar kinderen naar een eigen plek. Een mooie mijlpaal, want ze heeft zichzelf vijf doelen gesteld die ze voor haar veertigste wil realiseren. ‘Mijn ex zei altijd dat ik nooit iets zou bereiken als ik bij hem wegging,’ vertelt ze. ‘Maar ik heb inmiddels vier van die vijf doelen al afgevinkt: ik ben gescheiden, ik heb een eigen auto, een eigen thuis en ik ben met mijn kinderen op vakantie geweest. Alleen de schulden moet ik nog aanpakken, maar zelfs daar ben ik hoopvol over.’

Schim van zichzelf

Anita’s verhaal is er een van veerkracht, moed en zelfontdekking. Ze komt uit een relatie die 17 jaar duurde en waarin ze samen twee kinderen kregen. De relatie was in het begin niet slecht, maar tijdens de coronapandemie ging het de verkeerde kant op. ‘We zaten de hele dag op elkaars lip, gingen bijna niet naar buiten en het drugsgebruik en gokken namen extreme vormen aan,’ herinnert ze zich. Wat begon met kleine ruzies, escaleerde tot dagelijkse mishandelingen, zowel fysiek als emotioneel. ‘Op een gegeven moment was ik nog maar een schim van mezelf.’

Enige uitweg

De ommekeer kwam toen collega’s op haar werk ingrepen na een zware mishandeling. ‘Ik had net afgesproken weer naar kantoor te gaan en toen hebben ze ervoor gezorgd dat ik niet meer naar huis ging. Ik verbleef drie dagen bij een collega en zocht hulp bij Veilig Thuis. In het begin was mijn doel nog om de situatie te redden, maar toen ik inzag dat ik de boosheid van mijn partner nooit kon voorkomen, wist ik dat scheiden de enige uitweg was.’

Vrouwenopvang

Na haar eerste vertrek volgde een periode waarin allerlei instanties betrokken raakten. Ze ging terug naar huis, waar ze samen met haar kinderen verbleef. Haar ex kreeg een contactverbod en mocht na vier weken onder voorwaarden weer naar huis, maar hield zich niet aan de afspraken. De situatie was uitzichtloos en, na een korte periode van tijdelijk onderdak, kreeg Anita samen met haar kinderen een plek bij Vrouwenopvang Groningen.

Bergafwaarts

Aanvankelijk probeerde ze afspraken te maken met haar ex-partner over de kinderen, maar die weigerde mee te werken en dwarsboomde haar op alle mogelijke manieren. Uit pure wanhoop en om van alle strijd af te zijn, keerde ze kortstondig terug naar hem. Dat hield ze slechts zes dagen vol. ‘Het ging na dag één direct weer bergafwaarts en na nog een paar dagen kon het écht niet meer. De dag erna had ik een afspraak bij de vrouwenopvang en ik wist: dit is mijn kans om weg te gaan en voor mezelf en de kinderen te kiezen.’

Definitief

Toen de kinderbescherming ingreep en de kinderen bij haar ex weghaalde, kreeg ze samen met hen een plek bij Vrouwenopvang Emmen. Had ze kort daarvoor niet de keuze gemaakt om uit de situatie te stappen, dan waren de kinderen naar een pleeggezin gegaan. Het was een moeilijke beslissing om definitief weg te gaan, vooral omdat haar kinderen zo blij waren dat ze weer thuis was. ‘Ik voelde me een slechte moeder omdat ik hen opnieuw moest teleurstellen, maar ik wist dat dit de enige manier was om hen een veilige toekomst te bieden. Het duurde lang voordat ik mezelf kon vergeven en het besef kwam dat ik dit niet had verdiend.’

Positieve draai

Het leven in de opvang gaf Anita de ruimte om aan haar herstel te werken. Ze kreeg steun van een ervaringsdeskundige, wat haar inspireerde om ook anderen te willen helpen. ‘Door de gesprekken met de ervaringsdeskundige ging het bij mij borrelen: ik kan hier iets mee. Ik wil vrouwen laten inzien dat huiselijk geweld nooit hun eigen schuld is. In de toekomst zou ik lezingen willen geven aan studenten Social Work of mensen die als ervaringsdeskundige willen werken. Zodat ik anderen kan helpen een positieve draai aan hun leven te geven.’

Eigen schuld

Naast de materialistische doelen heeft Anita ook aan haar eigen herstel gewerkt. Ze wilde weer trots kunnen zijn op wie ze in de spiegel zag. ‘You need to feel in order to heal,’ zegt ze. ‘Je moet door het proces heen om er sterker uit te komen.’ Anita heeft geleerd dat de mishandelingen niet haar schuld waren, ook al heeft ze dat lange tijd gedacht. ‘Als je zo lang bij iemand bent die je vertelt dat het je eigen schuld is, ga je dat geloven. Maar ik weet nu dat ik een goede moeder ben en dat niemand het recht heeft om je zo te behandelen.’

Aangifte

Uiteindelijk heeft ze zelfs de moed gevonden om aangifte te doen tegen haar ex, wat in eerste instantie als verraad voelde. Nu staat ze volledig achter haar keuze. ‘Wat hij deed, zeker in het bijzijn van de kinderen, was niet oké. Het is een moeilijke stap, maar ik weet dat het de juiste was.’ Anita kijkt nu vol vertrouwen naar de toekomst. Ze heeft haar kracht hervonden en is klaar om niet alleen haar eigen leven op te bouwen, maar ook anderen te ondersteunen in hun reis naar herstel.